Berichten

Maak werk van je talent en je talent wijst je de weg!

Misschien twijfel je al langer of je wel op de goede plek zit.
Misschien vraag je je af hoe je meer impact kunt maken in het werk dat je het allerliefste doet.
Misschien heb je een zetje nodig om met voldoende gereedschap de stap te maken naar zelfstandig ondernemerschap.
Het kan ook zijn dat je je baan bent kwijtgeraakt en ondersteuning kunt gebruiken om weer op jouw loopbaanspoor te komen.

Hoe dan ook, in de huidige tijd met alle veranderingen is het belangrijk om scherp te worden en te blijven op datgene wat jij van nature in huis hebt en hoe je dat het liefste tot uiting brengt in je werk. De afgelopen maanden hebben meer dan ooit tevoren zichtbaar gemaakt dat jij aan zet bent om werk te maken van je talent. Wij hebben daar een gaaf ontwikkelprogramma voor: Werken vanuit je talent. We starten na de zomer weer met een nieuw traject en de eerste aanmeldingen zijn al binnen dus zorg dat je op tijd bent met je kenbaar maken.

Het intensieve loopbaantraject ‘Werken vanuit je talent’ ondersteunt je bij de (h)erkenning, presentatie en het inzetten van jouw uniciteit, het vergroten van jouw impact en het vinden van wegen om dit tot uiting te laten komen in werk dat voor jou betekenisvol is.
Uniek in dit loopbaantraject is de continue wisselwerking tussen (jouw) inspiratie en realisatie. Tussen zijn en doen. Wij dagen je uit om jezelf te stretchen, om vanuit nieuwsgierigheid en lef te komen tot vernieuwing en verandering. Ervaringsgericht leren en de verbinding tussen hoofd, hart en handen zijn diep geïntegreerd in het ontwikkeltraject. De inzichten uit de bijeenkomsten worden in de vorm van een individueel project in de praktijk beoefend en toegepast. Dit kan in het huidige werk zijn of in een gewenste werkomgeving. Op basis van de inzichten uit de bijeenkomsten en de ervaringen uit het individuele project word je je meer bewust van jouw eigenheid en krijg je voeling met de werking van jouw talent. Het gaat er hierbij niet zozeer om ‘wat’ je doet, maar ‘hoe’ je het doet en ‘waarom’. Je maakt hiermee een wezenlijke stap om bezield te werken en te leven.

Wil je meer informatie of komen kennismaken? Neem dan contact op met Bernadet of download de flyer.

Werken vanuit je talent geven wij vorm in kleine groepen. Heb je behoefte aan individuele coaching? Kijk dan alvast naar de mogelijkheden op de coachingpagina!

“Ontzettend verrijkend”
Tilmar Junius – Hoofd Pop & Jazz ArtEZ

Verrijkend

Ik heb het Xperiment als ontzettend verrijkend ervaren. Mijn leidinggevende heeft mij aangedragen. Ik had er zelf niet meteen aan gedacht, had zoiets nog nooit gedaan. Ik ben ontzettend blij dat ik heb meegedaan.

Mijn talent is ruimtegever. Ik creëer vanuit mijn talent ruimte voor andere mensen om te functioneren en de dingen te doen die ze graag willen doen. Mijn tegenkracht staat hier enigszins haaks op, in die zin dat ik nog wel eens te veel wil overleggen, wil kortsluiten, draagvlak wil creëren. Die zit soms het ruimte geven in de weg.

Prettig om te kunnen praten met anderen

Wat ik als heel waardevol en prettig heb ervaren is het goed en vertrouwd kunnen praten met de andere deelnemers. Allerlei verschillende mensen uit andere organisaties in de stad. Daardoor word je iedere keer weer op andere gedachten gezet en worden dingen weer van andere kanten belicht.

Mijn opbrengst

Mijn belangrijkste oogst is dat ik veel bewuster ben geworden ten aanzien van allerlei processen bij het samenwerken en leidinggeven aan mensen. Ik heb de hoop dat ik daar in de toekomst meer gemakkelijk mee om kan gaan.
Als project heb ik gekozen het opzetten van samenwerkingsprojecten met instanties en partijen in de stad, juist buiten het conservatorium. Er is een groot investeringsplatform vastgesteld, waar hopelijk zo veel mogelijk spelers uit Zwolle en ruime omgeving zich bij aan zullen sluiten.

 

Wat een pup ons leert over leiderschap

Hoe leid je een pup?

We hebben sinds kort Nena in huis. Een hele lieve Golden Retriever pup. Ze moet alles nog leren. Ze ziet geen gevaar, ze is totaal onbevangen. Alles is spel en ontdekken. Ze ziet geen verschil waar ze wel en niet in mag bijten en wat ze wel en niet mag eten.
Hoe leid je een pup?
Slecht gedrag afleiden of negeren. Goed gedrag belonen. Dat is wat ik in grote lijnen op de puppycursus leer. Maar als ze pijnlijk in mijn tenen bijt, onze mooiste plant opeet, of schel blijft blaffen omdat ze iets wil bereiken, dan is het lastig om dit altijd vol te houden. Er zijn van die momenten dat ik meteen ingrijp. Met stemverheffing, een ruk aan de riem of een greep in haar nekvel. En Nena schrikt, snapt er niks van, biedt weerstand en in het slechtste geval wordt ze bang. En dat is niet de bedoeling! Waar was mijn geduld?
Ook op internet vind ik gelukkig veel goede tips hoe ik het kan aanpakken. Ik lees ook dat het niet de schuld is van de hond als deze fout gedrag vertoond, maar van de opvoeder.
Hoe zorg ik ervoor dat mijn hond -uiteindelijk- vanuit zichzelf het goede gedrag laat zien?

Het begint met een eindbeeld

Ik denk dat het begint de vraag ‘waar werk ik naartoe?’, ofwel wat is mijn eindbeeld?
En daarnaast kijk ik steeds goed naar het gedrag van mijn hond. Opdat ik op tijd kan proberen te beïnvloeden dat de hond zelf voor het gedrag kiest dat ik graag zie. Ik heb gemerkt dat een pup wat dat betreft een perfecte oefening is in leiderschap. Ik zie namelijk direct wat wel werkt en wat niet. Er zijn kaders nodig voor veiligheid en duidelijkheid. En bovenal vertrouwen, aanmoediging en beloning om het goede gedrag te stimuleren.

Leiderschap = Leiden en Volgen

In het Xperiment hebben we een mooie oefening die gaat over leiderschap. Over leiden en volgen. Deelnemers ervaren en zien daardoor dat er niet één manier is van leidinggeven. Iedereen heeft daarin zijn of haar eigen werking. De een legt de nadruk op het geven van duidelijkheid en sturing, de ander geeft meer ruimte en vertrouwen. Een leider moet kunnen schakelen, aanvoelen wat ‘de volger’ nodig heeft. Om te kunnen volgen heeft namelijk iedereen iets anders nodig. Een leider volgt dan dus de volger. De rollen worden als het ware omgedraaid, maar vanuit de leider gezien wel met een duidelijk eindbeeld, een doel.
Het is daarbij belangrijk om echt in verbinding te zijn. Pas als dat het geval is kun je leiding geven en kun je volgen.
Zelf merk ik het meteen als ik dat heb overgeslagen in het opvoeden van mijn pup. Nena luistert dan voor geen meter en doet compleet haar eigen ding.

Wil je je ontwikkelen in leiderschap en meer over jezelf leren dan kun je een pup nemen. Of je volgt een traject in persoonlijk leiderschap. Daarmee ontdek je jouw authentieke leiderschap; jouw stijl en jouw werking.

“Dit had ik veel eerder moeten doen” Milou van Rijn – eigenaar SisuMilou: samensturing energie en klimaat

“Spannend, maar ik ga het wel doen”
Jantien van Eerten – Officemanager IJsselvliet Strategie & Realisatie

“Ik voel me meer ontvouwd”
Xandra van Lipzig – Beleidsadviseur/ projectleider Gemeente Apeldoorn

Samen jongeren helpen om hun pad te vinden

Dit jaar zijn we gestart met On Track, het ontwikkelprogramma voor jongeren uit onze regio die vastlopen in het onderwijssysteem of in hun leven. De doelstelling van On Track is om deze jongeren te laten (her)ontdekken waar ze van nature goed in zijn en om dat te verbinden aan een opleiding of werk waar ze blij van worden. Opdat ze met zelfvertrouwen en enthousiasme het pad gaan bewandelen dat voor hen ligt. We hebben afgesproken dat we dit jaar 20 jongeren gaan begeleiden en op dit moment staat de teller op 17!  Wat komen we tegen? En wat zijn succesfactoren? Wat werkt niet, of wat valt tegen? Dit zijn allemaal vragen waar we uitgebreid bij stil staan.

Letterlijk en figuurlijk stilstaan op Schiermonnikoog

We zijn enthousiast over de impact die we kunnen maken door de jongeren allereerst even helemaal uit hun eigen omgeving te halen. Met 2 groepen hebben we de reis gemaakt naar Schiermonnikoog om in de natuur letterlijk en figuurlijk stil gestaan. Er is gelachen, gehuild, gespeeld, geploeterd. Wat was het gaaf om zo intensief met elkaar aan het werk te zijn. De vervolgsessies en individuele coaching bij Droom van Zwolle dragen eraan bij dat er daadwerkelijk nieuwe stappen gemaakt kunnen worden richting onderwijs, (nieuw) werk of andere activiteiten.

Werken aan duurzame resultaten

We zijn enthousiast over bereikte resultaten. En we zijn er nog niet. We hebben beloofd om te werken aan duurzame resultaten, dus we blijven nabij. Onder meer door het inzetten van buddy’s (professionals uit ons netwerk) en het organiseren van terugkomsessies. Er zijn ook jongeren die specifieke begeleiding nodig hebben, zoals bij verslavingsproblematiek, trauma-verwerking of andere (medische) klachten.

Help jij ons om de jongeren te helpen?

Net als zovelen lopen wij ook tegen lange wachttijden en systemen aan. Dit is dus een punt dat onze volle aandacht heeft. Wil jij er over meedenken hoe wij dit kunnen omzeilen, of heb jij een praktijk waar dit soort issues niet aan de orde zijn, laat het ons weten. Wij zijn voornemens om een schil om ons heen te bouwen om snel te kunnen schakelen en samen te werken. Wil jij financieel bijdragen en onze jongeren een boost helpen geven? Word dan alsjeblieft Droomvrien(in) of Droompartner. Met elkaar helpen we jongeren om hun eigen pad te vinden.

Ga je mee op ontdekkingsreis?

Mijn dochters “gaan helemaal stuk” om deze foto. Ik -in het midden van de foto- vraag: waarom vinden jullie dit zo grappig? Het is mijn helm. Mijn blik. De hele compositie. Zelf kijk ik er ook met plezier op terug. Niet zozeer om hoe ik er uitzie, maar omdat ik het heb gedaan, rondrijden op een scooter in Thailand.

Er rijden veel toeristen op scooters in Azië rond. Ze lijken zich allemaal geen zorgen te maken. Misschien heb jij die ook niet, maar er gebeuren ontzettend veel nare ongelukken mee. Je kunt slippen in plassen, over modder en losliggende steentjes op de vaak slechte wegen. Je kunt hele lelijke schaafwonden krijgen op je blote benen. En je kunt zelf wel voorzichtig zijn, maar het verkeer in Azië is totaal onvoorspelbaar.

Van angst naar vertrouwen

Tot deze zomer hadden deze gedachten en waarschuwingen me er altijd van weerhouden. Ik hoefde niet zo nodig. Vond andere manieren van transport ook prima. Dit jaar deed ik het toch. Misschien omdat onze backpackende dochter al heel veel tochten heeft gemaakt en het ook gewoon doet. Misschien omdat ik bewust bezig ben met het thema van angst naar vertrouwen. Misschien omdat ik er eigenlijk wel zin in had.

De eerste meters waren onwennig. Aftasten hoeveel gas je moet geven. Zoeken naar een goed evenwicht. Nogal stotend (gas los en weer dicht) ga ik op weg. De remmen inknijpend als ik steil naar beneden ga. Het gevoel van “neee!” en “jaaa!” wisselen elkaar af. Voorzichtig, maar met een groeiend zelfvertrouwen van het ene mooie strandje naar het andere. En uiteindelijk geniet ik ervan dat ik het doe en heb gedurfd. Een gevoel van vrijheid.

Angst voelen vind ik niet verkeerd. Het beschermt je. Het maakt dat je je goed voorbereidt (helm op!), voldoende voorzichtig bent (niet te hard!). Maar als ik me ook nu weer door mijn angst had laten leiden had ik ook echt wat gemist. Het avontuur. Iets doen wat ik nog niet eerder had gedaan, een nieuwe ervaring en mijn grenzen verleggen.

Een link naar mijn werk als mediator

Ik zie in deze vakantie ervaring ook een link met mijn werk als mediator. De stap zetten om een conflict via mediation op te lossen gaat bij veel mensen gepaard met een vorm van angst of spanning. Je weet niet zeker wat er gebeurt als je met de ander in gesprek gaat. Wat zal de reactie van de ander zijn?. Je wilt liever niet geraakt worden of emotioneel worden. Je bent bang om het erger te maken. Je ziet de oplossing niet of denkt dat de ander niet wil of kan veranderen.

Je gaat inderdaad in zekere zin op avontuur, op ontdekkingsreis, je weet van te voren niet precies waar je uitkomt. Maar mijn ervaring is, je wordt altijd beloond. Je krijgt inzichten, nieuwe perspectieven, ziet nieuwe mogelijkheden. Het is altijd een stap voorwaarts. Je leert jezelf en de ander beter kennen. Je kunt op een vernieuwde manier verder waar je zelf achter staat.

Je denkt dat je controle verliest, maar het tegendeel gebeurt

Hetzelfde geldt als ik met mensen in contact ben over het zetten van een stap in hun persoonlijke of professionele ontwikkeling. Ook dan is er vaak een drempel(tje). Wat kom ik tegen? Is het wel echt nodig? Wat zullen anderen van me denken? Is het wel wat voor mij? Of: nu geen tijd, het komt later wel.

Meer dan met scooter rijden heb ik ervaring met het zelf nemen van deze stappen. Spijt van een dergelijke stap heb ik nog nooit gehad. Sterker nog, ik vind het terugkijkend altijd het beste wat ik had kunnen doen. Je denkt dat je controle verliest, maar het tegendeel gebeurt. Je ontdekt wie je bent, wat je echt wilt, wat je belangrijk vindt, wat bij jou hoort en wat niet. Het geeft je vertrouwen en kracht en als bonus krijg je misschien onverwacht leuke reacties van je omgeving, zoals ik kreeg van mijn dochters.

Dus… ga op ontdekkingsreis!

Onzekerheid wegstoppen of omarmen?

Mijn werkzame leven begon in 1987 op een advocatenkantoor in Arnhem. Ik was 24 jaar en onzeker. Ik droeg mantelpakjes en een bril. Ik had geen grote oogafwijking, maar met bril zag ik er, vond ik, toch een stuk serieuzer en intelligenter uit. Aan de vaak veel oudere cliënten stelde ik me met een stevige handdruk met een stukje extra afstand voor als “mevrouw Te Velthuis”.

Zonder parate kennis, zonder praktijkervaring, moest ik het hebben van mijn inzet. Die was volop aanwezig. Ik stortte me op iedere zaak, vroeg aan alle advocaten op het kantoor om raad, werkte tot in de late uurtjes. Ik ging door het vuur voor mijn cliënten, nam hen de zaak uit handen en ging vol voor hun standpunt en belangen.

In de loop der jaren verschoof mijn onzekerheid. Door de ervaring en de professionele groei werd ik zelfverzekerder. Maar toch…

Ook al waren cliënten heel tevreden met mij. Ook al waren mijn kantoorgenoten blij met mij. Ook al was ik ondertussen als eerste vrouwelijke maat toegetreden tot de maatschap. Zelf bleef ik diep van binnen onzeker. Doe ik het wel goed. Kan ik het wel. Kunnen anderen het niet veel beter? Wanneer prikt iemand door de ballon?

Zo rond mijn veertigste kwam ik op een pad van persoonlijke groei en ontwikkeling. Pas toen heb ik van binnenuit ontdekt wie ik ben, dat mijn ervaringen voortkomen uit onderliggende overtuigingen over hoe ik zou moeten zijn en dat ik mijn eigen maatstaf ben en mag zijn. Sindsdien voel ik van binnenuit het vertrouwen dat ik zelf richting kan geven. Iets waar ik altijd op kan terugvallen.

Dat wil trouwens niet zeggen dat ik geen onzekerheid meer voel. Zeker wel. Die voel ik iedere dag. Het verschil is dat ik er anders mee omga. Ik probeer me er bewust van te zijn. Ik probeer me er niet door te laten leiden. Iedere keer dat ik me er bewust van ben en het toch doe, groei ik in zelfvertrouwen.

Onzekerheid wegstoppen zoals mevrouw Te Velthuis dat deed in het begin van haar werkzame leven zette me vast. Onzekerheid onderzoeken en leren zien als mogelijkheid tot verdere persoonlijke ontwikkeling heeft me veel gebracht!