Berichten

Mediation in deze tijd

Ook in deze tijd helpen we (conflict)situaties via mediation oplossen.

Juist door de huidige situatie waarin we veel op afstand werken ontstaan gemakkelijk misverstanden en miscommunicatie. Doordat alles nu vaak wat anders gaat, wordt nog zichtbaarder wat in een samenwerkingsrelatie niet loopt en verbeterd dient te worden. Ook is er in deze tijd (meer) ziekte of ontslag en problemen die daaruit voortvloeien. Het is niet wenselijk om het oplossen van situaties uit te stellen. Het kost veel negatieve energie, tijd en geld.

Je kunt juist deze tijd benutten om het op te pakken en onder onze begeleiding de dialoog aan te gaan, om met wederzijds respect een oplossing te vinden. En dat kan dus ook gewoon. Online via Zoom, Teams en/of Skype. Of een combinatie tussen onlinegesprekken en ontmoetingen in onze locatie. We stemmen graag met je af wat het beste past in de gegeven situatie.

 

Ga je mee op ontdekkingsreis?

Mijn dochters “gaan helemaal stuk” om deze foto. Ik -in het midden van de foto- vraag: waarom vinden jullie dit zo grappig? Het is mijn helm. Mijn blik. De hele compositie. Zelf kijk ik er ook met plezier op terug. Niet zozeer om hoe ik er uitzie, maar omdat ik het heb gedaan, rondrijden op een scooter in Thailand.

Er rijden veel toeristen op scooters in Azië rond. Ze lijken zich allemaal geen zorgen te maken. Misschien heb jij die ook niet, maar er gebeuren ontzettend veel nare ongelukken mee. Je kunt slippen in plassen, over modder en losliggende steentjes op de vaak slechte wegen. Je kunt hele lelijke schaafwonden krijgen op je blote benen. En je kunt zelf wel voorzichtig zijn, maar het verkeer in Azië is totaal onvoorspelbaar.

Van angst naar vertrouwen

Tot deze zomer hadden deze gedachten en waarschuwingen me er altijd van weerhouden. Ik hoefde niet zo nodig. Vond andere manieren van transport ook prima. Dit jaar deed ik het toch. Misschien omdat onze backpackende dochter al heel veel tochten heeft gemaakt en het ook gewoon doet. Misschien omdat ik bewust bezig ben met het thema van angst naar vertrouwen. Misschien omdat ik er eigenlijk wel zin in had.

De eerste meters waren onwennig. Aftasten hoeveel gas je moet geven. Zoeken naar een goed evenwicht. Nogal stotend (gas los en weer dicht) ga ik op weg. De remmen inknijpend als ik steil naar beneden ga. Het gevoel van “neee!” en “jaaa!” wisselen elkaar af. Voorzichtig, maar met een groeiend zelfvertrouwen van het ene mooie strandje naar het andere. En uiteindelijk geniet ik ervan dat ik het doe en heb gedurfd. Een gevoel van vrijheid.

Angst voelen vind ik niet verkeerd. Het beschermt je. Het maakt dat je je goed voorbereidt (helm op!), voldoende voorzichtig bent (niet te hard!). Maar als ik me ook nu weer door mijn angst had laten leiden had ik ook echt wat gemist. Het avontuur. Iets doen wat ik nog niet eerder had gedaan, een nieuwe ervaring en mijn grenzen verleggen.

Een link naar mijn werk als mediator

Ik zie in deze vakantie ervaring ook een link met mijn werk als mediator. De stap zetten om een conflict via mediation op te lossen gaat bij veel mensen gepaard met een vorm van angst of spanning. Je weet niet zeker wat er gebeurt als je met de ander in gesprek gaat. Wat zal de reactie van de ander zijn?. Je wilt liever niet geraakt worden of emotioneel worden. Je bent bang om het erger te maken. Je ziet de oplossing niet of denkt dat de ander niet wil of kan veranderen.

Je gaat inderdaad in zekere zin op avontuur, op ontdekkingsreis, je weet van te voren niet precies waar je uitkomt. Maar mijn ervaring is, je wordt altijd beloond. Je krijgt inzichten, nieuwe perspectieven, ziet nieuwe mogelijkheden. Het is altijd een stap voorwaarts. Je leert jezelf en de ander beter kennen. Je kunt op een vernieuwde manier verder waar je zelf achter staat.

Je denkt dat je controle verliest, maar het tegendeel gebeurt

Hetzelfde geldt als ik met mensen in contact ben over het zetten van een stap in hun persoonlijke of professionele ontwikkeling. Ook dan is er vaak een drempel(tje). Wat kom ik tegen? Is het wel echt nodig? Wat zullen anderen van me denken? Is het wel wat voor mij? Of: nu geen tijd, het komt later wel.

Meer dan met scooter rijden heb ik ervaring met het zelf nemen van deze stappen. Spijt van een dergelijke stap heb ik nog nooit gehad. Sterker nog, ik vind het terugkijkend altijd het beste wat ik had kunnen doen. Je denkt dat je controle verliest, maar het tegendeel gebeurt. Je ontdekt wie je bent, wat je echt wilt, wat je belangrijk vindt, wat bij jou hoort en wat niet. Het geeft je vertrouwen en kracht en als bonus krijg je misschien onverwacht leuke reacties van je omgeving, zoals ik kreeg van mijn dochters.

Dus… ga op ontdekkingsreis!

Luchtiger over conflicten?!

In Bhutan staat niet welvaart, maar welzijn centraal.
Het schijnt zo te zijn dat men daar lacht als zich een irritatie of conflict voordoet. Men weet dan we hebben samen iets uit te wisselen en te ontdekken.

Mijn hele professionele leven werk ik met conflicten. Pas een aantal jaren geleden kreeg ik het inzicht dat ik er zelf echt een gloeiende hekel aan heb. Ik houd van harmonie.
Als ik me aan iets of iemand irriteer is mijn natuurlijke manier van doen eerder slikken, dan direct de confrontatie aangaan. Ik denk er eerst over na. Is het belangrijk genoeg, ik bekijk het van alle kanten, wil zeker weten dat ik een punt heb, wil de ander niet kwetsen.
Als ik het goed bekijk is het uit angst dat ik niet direct spreek.Tegelijkertijd weet ik dat de meeste conflicten voorkomen kunnen worden en harmonie bereikt kan worden als je je wel op een goede manier durft uit te spreken. Er is een beetje moed voor nodig. Ik heb geleerd dat ik -als ik me niet direct heb uitgesproken- wel de verantwoordelijkheid neem om er op een later moment op terug te komen.

Als professional help ik conflicten oplossen door achteraf een goede communicatie mogelijk te maken. Veel van deze conflicten hadden voorkomen kunnen worden door open en eerlijke communicatie in een eerder stadium. Dan geef je de ander de gelegenheid om te begrijpen wat er aan de hand is en de mogelijkheid om zo mogelijk te veranderen. Want dat is de keerzijde. Als je je niet uitspreekt ontneem je de ander de gelegenheid om ergens bewust van te worden en de mogelijkheid om het voortaan anders te gaan doen.

Hoe zou het zijn als we leren van de mensen in Bhutan? Als we beseffen dat irritaties en conflicten in werk en leven normaal zijn, erbij horen. Wat als we leren om onze eigen irritaties, onenigheden, in een vroegtijdig stadium op een goede manier bespreekbaar te maken? Dan gaan we conflicten misschien zien als een mogelijkheid om iets over onszelf te leren. Waarschijnlijk wordt het dan een stuk luchtiger en kunnen ook we samen lachen om ons gedoe. En als het zelf niet lukt, is er altijd nog de professionele conflictoplossing, want een neutrale onafhankelijke derde bij een gesprek, maakt een goed gesprek net even wat gemakkelijker. Dat vind ik zelf ook.

Ik ben langzaamaan van het conflict gaan houden

Rini te Velthuis – mediator, procesbegeleider en oprichter/eigenaar van Droom van Zwolle

‘Ik dacht dat ik een denker was. Nu weet ik dat ik een denkende voeler ben. En zelfs meer dan dat. Ik kan mijn denken in dienst stellen van mijn hart. En van daaruit meer realiseren dan mijn denken ooit voor mogelijk had gehouden.’

Vrouw. Advocate. Vennoot bij het advocatenkantoor. Een pracht van een carrière waar ze zeventien jaar hard voor had gewerkt. ‘Ik heb dat werk altijd met veel plezier gedaan’. Maar ze zat wel tot half ’s één nachts te tikken achter de computer en in het weekend had ze vaak migraine. ‘Ik was me aan het bewijzen, alleen had ik dat zelf niet in de gaten. Ik kon geen maat houden.’ Tot haar man haar tot de orde riep: ‘Als je zo doorgaat word je ziek of krijg je spijt omdat je onvoldoende tijd aan je kinderen hebt gegeven.’

Nu moet Rini te Velthuis er hartelijk om lachen; om haar toezeggingen dat na een drukke periode een rustige zou volgen, want ze realiseert zich dat dit, al haar beloftes ten spijt, eigenlijk nooit het geval was. Ze kon maar geen balans vinden tussen werk en privé.

Ze sloeg een nieuwe weg in en startte met een diepgaand spiritueel ontwikkelpad. Ze liep ‘het pad van hoofd naar hart’ zoals ze het zelf mooi noemt en leerde van daaruit te werken en te leven.

Luisteren naar alle perspectieven
‘Ik ontdekte dat ik in mijn rol als advocaat een conflict veelal vanuit één kant benaderde. Terwijl ik liever het conflict vanuit verschillende perspectieven wilde bekijken en vanuit het idee dat ieder mens eigenlijk het beste in staat is om zijn eigen conflicten op te lossen.’ Rini ging op zoek naar een duurzamere manier van conflicthantering. Ze volgde een mediation-opleiding en schakelde van haar rol als advocaat naar die van mediator. Vervolgens werd ze opgeleid in de methode Deep Democracy; een methode waarbij eerst naar alle perspectieven wordt geluisterd voordat een besluit wordt genomen. ‘Je zoekt expliciet naar de afwijkende mening. Toen pas kwam ik erachter dat ik altijd al een gloeiende hekel heb gehad aan conflicten en spanning. Ik heb een sterke wil om harmonie te scheppen. Terwijl juist harmonie en verbinding mogelijk is als je de verschillen bespreekbaar durft te maken en respecteert. Als het ergens schuurt is dat een mogelijkheid tot ontwikkeling, te ontdekken wie je bent, wat je waarden zijn, wat je belangrijk vindt en hoe je verder wilt. Ik ben om die reden langzaamaan oprecht van het conflict gaan houden.’

Innerlijk conflict
Daar behoort het innerlijke conflict ook toe. De strijd tussen hart en hoofd waarbij ieder mens obstakels opwerpt die hem of haar verhinderen dromen waar te maken. Door haar eigen innerlijke conflicten aan te gaan heeft ze de weg vrij gemaakt om naar haar hartenwens te luisteren: het creëren van Droom van Zwolle. ‘Ik wilde heel graag dat er een plek zou zijn in Zwolle waar groei en ontwikkeling centraal zouden staan. Door aanmoediging van mensen uit mijn omgeving ging ik geloven dat het kon. En ik kreeg opnieuw bevestigd dat als je iets ècht van harte wilt, je gelooft dat het kan èn je weet door te zetten, het gaat gebeuren.’

Droom van Zwolle staat als een huis
De rest is geschiedenis; Droom van Zwolle staat als een huis. En – was de cirkel altijd maar zo mooi rond – op deze plek kan Rini doen wat ze het liefste doet. In de Droom is er alle ruimte voor het bespreekbaar maken en oplossen van (innerlijke)conflicten en complexe vraagstukken, vanuit verschillende perspectieven en met het oog op de ontwikkeling van individuen, organisaties en onze samenleving. Dialoog, mediation en Deep Democracy hebben er een plek gevonden. ‘Het is mijn missie om de weg vrij te maken voor de best mogelijke besluitvorming en creatie vanuit het hart.’

Portfolio Items